This is a machine translation made by Google Translate and has not been checked. There may be errors in the text.

On the right, there are more links to translations made by Google Translate.

In addition, you can read other articles in your own language when you go to my English website (Jari's writings), select an article there and transfer its web address to Google Translate (https://translate.google.com/?sl=en&tl=fi&op=websites).

Afgoderij in de islam en in Mekka

Lees hoe er talloze overblijfselen zijn van pre-islamitische afgoderij in de moderne islam. De meeste zijn verbonden met de bedevaart naar Mekka

Bent u moslim, heeft u de pelgrimstocht naar Mekka volbracht of overweegt u dit te gaan doen? Als u zo iemand bent, is dit artikel iets voor u.

Dit artikel gaat over de vroege stadia van de islam en hoe deze zich verhouden tot afgoderij. Het is iets dat veel oprechte moslims zullen ontkennen, door te zeggen dat er geen afgoderij is in de islam. Het is echter opmerkelijk dat de vijfde zuil van de islam, de pelgrimstocht naar Mekka, verschillende aspecten bevat die verband houden met afgoderij. Het gaat om kenmerken die al kenmerkend waren voor de oude religie van de Arabieren vóór de tijd van de islam en Mohammed. Ze zijn als zodanig geërfd in de moderne islam.

Als u dit niet gelooft, moet u de volgende regels lezen. Aanbidt u echt slechts één God of bent u eigenlijk een voorstander en volgeling van oude afgoderij wanneer u de pelgrimstocht naar Mekka uitvoert? Verbindingen met vroegere afgoderij en huidige bedevaartspraktijk zijn bijvoorbeeld dingen die in de lijst voorkomen.

• Bedevaartsoord is Mekka

• Vele malen rond de tempel lopen

• Zoenen of aanraken van zwarte steen

• Aanbidders van heidense goden in Mekka noemden zichzelf Hanifs

• Dieren offeren

• Wandelen naar de berg Arafat

• Een bezoek aan de heuvels van Safa en Marwa

De bestemming van de bedevaart is Mekka . Omdat Mekka de bestemming van de bedevaart is, komt het voort uit eerdere praktijken. Deze gewoonte is geenszins door Mohammed geboren, maar afgodendienaars en Arabieren hadden ook de gewoonte om pelgrimstochten te maken naar dezelfde stad op het Arabische schiereiland. Ze namen deel aan de cultusvieringen in de Kaaba-tempel en aan de aanbidding van de 360 afgoden in de tempel. Wat de huidige pelgrimstocht onder andere gemeen heeft, is dat het doel van hun pelgrimstocht hetzelfde was, ze werden hanifs genoemd en ook zij voerden bijna dezelfde delen van de pelgrimstocht uit als tegenwoordig. Moderne activiteiten met betrekking tot Mekka lijken duidelijk op die van de oudheid.

Dezelfde ontwikkeling in het verleden ging door totdat Mohammed, die zelf de bewaker van het heiligdom was geweest in een tijd dat er nog 360 afgoden waren, besloot de stad te sluiten voor iedereen behalve aanhangers van het islamitische geloof. Het gebeurde in het jaar 630, maar daarna behield Mohammed de oude religie en afgoderij-rituelen - functies die tot op de dag van vandaag bewaard zijn gebleven.

Sahih Bukhari, een verzameling hadith, bevestigt hoe de eigen traditie van de islam verwijst naar afgoderij in de Kaaba-tempel. Er waren 360 afgoden die werden aanbeden:

Vóór de tijd van Mohammed had de afgoderij van de Arabische stammen zich geconcentreerd op het kubusvormige heiligdom van de Kaaba in Mekka. De eigen traditie van de islam bevestigt dat er 360 goden werden aanbeden in Mekka: “Abdullah bin Masud zei: 'Toen de profeet in Mekka aankwam, waren er 360 afgoden rond de Kaaba'” (Sahih Bukhari) (1)

Wandelen rond de tempel van Kaaba. De eerste verbinding met de oude afgoderij was de pelgrimstocht naar Mekka. Het tweede punt van overeenkomst is het rondlopen in de tempel van Kaaba. Wanneer moslims tegenwoordig zeven keer om de Kaaba heen cirkelen, maakte dit ook deel uit van de oude afgoderij en pelgrimstocht: zelfs toen liepen mensen om de tempel heen, betuigden er eerbied voor en kusten de zwarte steen aan een kant ervan. Dit zijn dingen die lijken op de huidige pelgrimstocht naar Mekka. Dus jij die deze bedevaartsdaden verricht, volgt de manieren van de afgodendienaars uit het verleden, die als zodanig zijn overgedragen aan de moderne islam.

Daarnaast beschrijven andere historische referenties hoe mensen elders andere tempels en stenen bezichtigden, zoals de Kaaba-tempel. Hierop is in ieder geval gezinspeeld door Griekse historici. Het volgende citaat laat zien hoe dezelfde gewoonte gebruikelijk was in de oude afgoderij.

Mensen van Quraish namen als hun god een god genaamd Hoebal, die op de rand van de put in de tempel van de Kaaba-tempel stond. Ze aanbaden ook Isaf en Na'ila naast Zamzam, de plaats waar ze offerden...

Arabieren adopteerden, naast Kaaba, taghuts of tempels die ze respecteerden. Dit waren tempels die ze vereerden zoals de Kaaba en die hun eigen portiers en verzorgers hadden. De Arabieren gaven hen offers zoals ze deden bij de Kaaba en cirkelden om hen heen zoals ze deden rond de Kaaba. Ze slachtten ook dieren in de buurt van deze plaatsen. (2)

De zwarte steen kussen. Een samenvloeiing tussen de vroegere afgoderij en de huidige pelgrimstocht naar Mekka is het kussen en aanraken van de zwarte steen in de Kaaba-tempel. Ook de Arabieren kusten vroeger deze steen en aanbaden hem lang voor de dagen van Mohammed als een god. De zwarte steen was het meest geëerde object in de oude tempel en de focus van polytheïstische aanbidding. De bedoeïenen aanbaden het ook samen met andere stenen lang voor de tijd van de islam en Mohammed. Het is dus heel merkwaardig dat de moslims tegenwoordig een steen kussen die voorheen in afgoderij werd gebruikt. Hoe kun je als moslim zo handelen als de zwarte steen het centrale object was van oude afgoderij? Waarom zet u de oude traditie van afgoderij voort?

Vóór de islam aanbaden de Arabieren talloze goden, en hun religie leek waarschijnlijk op het geloof van de eerdere Semitische naties. (…) De belangrijkste godheden die actief werden aanbeden waren de godinnen Allat, al-Uzza en Manat die waarschijnlijk werden beschouwd als de dochters van Allah, ook al had de pre-islamitische godenwereld zich niet in een duidelijk pantheon gerangschikt.

(…) Naast algemeen aanbeden goden, schijnt elke stam zijn eigen godheden te hebben gehad. De god van Mekka was mogelijk een minder bekende (maan)god Hoebal die volgens de overlevering vóór de geboorte van de islam in de tempel van Kaaba werd aanbeden.

Naast echte goden werden heilige stenen, bronnen en bomen aanbeden. Het aanbidden van stenen was heel typerend voor pre-islamitische bedoeïenen, ook de Griekse bronnen vermelden dit. De stenen kunnen op natuurlijke wijze zijn gevormd of ruw zijn omlijnd. De bedoeïenen aanbaden zowel vaste stenen als stenen die ze bij zich droegen. De zwarte steen van Kaaba werd ook al aanbeden in de pre-islamitische periode. (3)

De Kaaba-tempel en zijn zwarte steen vormen dus een belangrijk onderdeel van de islamitische religieuze praktijk. Het blijkt ook uit het feit dat moslims bidden met hun gezicht naar Mekka gericht. Heeft dit te maken met de overtuiging dat een zwarte steen zou kunnen fungeren als bemiddelaar van het gebed? Als dit wordt aangenomen, of als de richting van het gebed er toe doet, leidt dit tot het beschouwen van Mekka en de zwarte steen als objecten van afgoderij. Of is dat niet het geval? Dit is ook anders dan het gebruikelijke christelijke gebed, waarin we eenvoudigweg onze zorgen aan God kunnen vertellen (Filippenzen 4: 6: Wees voor niets bezorgd; maar laat in alles door gebed en smeekbede met dankzegging uw verzoeken aan God bekend worden gemaakt). De richting van het gebed maakt niet uit.

Waarom accepteren moslims dan het kussen van een zwarte steen en andere handelingen die op afgoderij lijken? Dit is moeilijk te begrijpen. Het volgende citaat vertelt meer over het onderwerp. De eigen traditie van de islam zegt dat alle huidige rituelen, zoals de pelgrimstocht naar Mekka, de Ramadan, het omcirkelen van de Kaaba, het kussen van de zwarte steen, het rennen tussen Saf en Marwa, het stenigen van Satan en het drinken uit de Zamzam-bron, van heidense oorsprong zijn:

Na zeven keer om de Kaaba te zijn gelopen, haastten de aanbidders zich naar de beelden die Satan symboliseerden buiten Mekka en stenigden ze. Aan dit ritueel was ook nauw verbonden met het zeven keer hardlopen tussen de bergen Safa en Marw. Ze waren in de buurt van de belangrijkste moskee van Mekka. De afstand tussen de bergen is vierhonderd meter.

De koran bewijst dat dit lopende ritueel al bestond vóór de islam. Toen moslims Mohammed verbaasd vroegen waarom ze deze heidense gewoonte moesten volgen, kreeg hij een antwoord van Allah:

Zie! Safa en Marwa behoren tot de symbolen van Allah. Dus als degenen die het Huis (Kaaba) in het seizoen of op andere tijden bezoeken, hen omringen, is dat geen zonde in hen. (Suura 2:158)

Een groot aantal mensen verzamelde zich dus naar Mekka om de goden te aanbidden die in of rond het gebouw waren geplaatst dat was bedekt met zwarte stof. Elke stam of persoon die in de stad aankwam, mocht een god uit de Kaaba kiezen die ze het leukst vonden. Deze bedevaarten zorgden voor een goed inkomen voor de Quraish-stam, die als leden van de grootste stam in Mekka het heiligdom verzorgde en overzag (…)

Er is veel gespeculeerd over waarom Mohammed die heidense gewoonten aan de islam heeft overgelaten. Een van de redenen kan zijn dat hij ze achterliet om te leven om de Quraish-stam te plezieren, want deze rituelen vormden geen directe bedreiging voor de islam of verloochenden Allah. Toen ook de Quraish-bevolking zich na de verovering van Mekka tot moslims bekeerde, ontvingen zij, als verzorgers van de Kaaba, jaarlijks aardig wat geld van de pelgrims die in Mekka aankwamen. Kennis van de heidense oorsprong van huidige rituelen kan een gênante waarheid zijn voor degenen die de getuigenis van de geschiedenis willen ontkennen. (4)

Zwarte steen en verbinding met maanaanbidding . Hierboven werd opgemerkt dat het kussen van de zwarte steen en andere gangbare gebruiken van de islamitische bedevaart lang voor Mohammed in afgoderij verschenen. Mohammed accepteerde deze heidense gebruiken als onderdeel van de islamitische godsdienstpraktijk.

Een verbinding met het verleden is ook het teken van de maan. De volkeren van het Midden-Oosten aanbaden vroeger de maan, de zon en de sterren. Een maansikkel is gevonden op duizenden altaren, aardewerk, vaten, amuletten, oorbellen en andere artefacten. Het verwijst naar de prevalentie van maanaanbidding. Ook de afgodendienaars in Mekka geloofden dat de zwarte steen door de maangod Hoebal uit de lucht was gevallen (zie eerdere citaten!). Deze mening werd later echter door Mohammed zelf veranderd, omdat hij geloofde dat de steen door de engel Gabriël uit het paradijs was gezonden en dat de steen oorspronkelijk wit was maar in zwart veranderde vanwege de zonden van de mensen. Had Mohammed gelijk of was het maar een gewone meteoriet die op aarde viel? Het is onmogelijk om dit nu te bewijzen.

Het volgende citaat gaat verder over hetzelfde onderwerp, namelijk de aanbidding van de zwarte steen, en hoe men dacht dat deze steen afkomstig was van de maan, en dat de maangod Hoebal hem uit de lucht liet vallen. Op de daken van de huidige moskeeën wordt nog steeds de maansikkel gebruikt, die doet denken aan vroegere afgoderij; zoals het kussen van de zwarte steen en andere pelgrimsmethoden.

In tegenstelling tot de Perzen die – onderwezen door Zoroastrian – de zon aanbaden als de verblijfplaats van het hoogste wezen en goed met licht en vuur, en kwaad met donker verbond, aanbaden de Arabieren van die tijd over het algemeen de maan. Voor een Pers die in het land van hoge bergen woonde, was de hitte van de zon misschien welkom, maar voor een Arabier van de woestijnvlakten was de zon een moordenaar en bracht de maan dauw en duisternis na de kokende hitte en het verblindende licht. Volgens een heidense legende geloofde men dat Hobal, de god van de maan, de zwarte meteorietsteen van Kaaba uit de hemel liet vallen. Het werd lang vóór de islam als heilig beschouwd en werd aanbeden door pelgrims en reizigers die geloofden dat de maan ook een god was. (5)

Nog een quote over hetzelfde onderwerp. Het laat zien hoe de belangrijkste religie van de volkeren van het Midden-Oosten verbonden was met de aanbidding van de maan, de zon en de sterren. Wanneer de maansikkel nu op het dak van veel moskeeën staat, is dat een verwijzing naar vroegere afgoderij:

Al-Hadis (Boek 4, Hoofdstuk 42, Nr. 47) bevat de verbazingwekkende uitspraak van Mohammed: “Abu Razin al-Uqaili vertelde: Ik vroeg: O Boodschapper van Allah: Ziet iedereen op de Dag der Opstanding hun Heer in Zijn open formulier? 'Ja,' antwoordde hij. Ik vroeg: Wat is hiervan het teken in Zijn schepping? Ze zeiden: Oh Abu Razin. Is het niet dat ieder van jullie de maan in volle maanlicht in naakte vorm ziet. Dit vers geeft een indicatie dat de maan een symbool van Allah was. Onderzoek heeft aangetoond dat:

• Allah was eeuwenlang een Arabische afgod. “Hij is de Heer van u en van uw vaderen (Soera 44: 8). De God van de Arabieren en hun voorouders was geenszins de God van Abraham, Isaak en Jacob, YHVH Jahweh, maar Allah

• De maan was een symbool van Allah.

• Allah werd de God van de Maan genoemd.

(…) Geleerden van westerse religies zijn het eens met de Bijbel dat de belangrijkste religie van de volkeren van het Midden-Oosten werd geassocieerd met de aanbidding van de maan, de zon en de sterren.

Duizenden altaren, aardewerk, vaten, amuletten, oorbellen en andere artefacten die door geleerden uit de oudheid zijn gevonden, hebben de sikkel van de maan. Het spreekt van wijdverbreide aanbidding van de maan.

De teksten van de bij de archeologische opgravingen gevonden kleitabletten bevatten beschrijvingen van de aan de maan gegeven slachtoffers. Men kan zich afvragen waarom de sikkel van de maan nog steeds op de daken van moskeeën staat. Het symbool van God werd natuurlijk op de daken geplaatst op dezelfde manier waarop christenen het kruis in hun kerken plaatsten als een symbool van de verlossing door Christus.

Omdat maanaanbidding in het hele Midden-Oosten gebruikelijk was, waren Arabieren ook maanaanbidders. Er werd ook een heiligdom, Kaaba, gebouwd voor de maangod. Het huisvestte een speciaal voorwerp van aanbidding, de zwarte steen die van de maan gevallen was en die Mohammed kuste tijdens de verovering van Mekka. (6)

Mohammeds openbaring van de drie godinnen . Bovenstaande ging over afgoderij in Mekka en de bedevaart daarheen. Er werd opgemerkt dat het kussen van zwarte stenen, het omzeilen van de Kaaba en andere vormen van afgoderij die in Mekka werden bedreven al vóór de tijd van de islam gebruikelijk waren. Mohammed accepteerde ze als zodanig in de moderne islam. Daarom worden dezelfde vormen van afgoderij nog steeds beoefend. Als moslim is het goed om jezelf af te vragen of je tijdens de pelgrimstocht naar Mekka dezelfde soort afgoderij beoefent die de oude afgodendienaars eeuwen geleden beoefenden?

Dan gaan we verder met een andere kwestie die verband houdt met Mohammed en afgoderij. Het gaat om de zogenaamde uit de satanische verzen, namelijk de koranpassage 53:19,20. We zullen dat hierna onderzoeken.

Volgens de overlevering bevatten deze verzen, die drie godinnen beschrijven die door de Arabieren worden aanbeden (Allat, al-Uzza en Manat), oorspronkelijk een verwijzing waarin deze godinnen worden beschreven als een soort bemiddelaars. Met andere woorden, deze verzen die Mohammed ontving, moedigden mensen aan om zich tot heidense goden te wenden. Vanwege deze verzen waren de inwoners van Mekka bereid te bekennen dat Mohammed de profeet was. Ze worden verondersteld in de volgende vorm te zijn geweest. De verwijderde passage is vet gemarkeerd:

Heb je Allat en al-Uzza en Manat gezien, de derde? " Dit zijn sublieme wezens en op hun voorspraak kan worden gehoopt."

Wat hierbij opvalt, is dat het geen uitvinding is van buitenstaanders, maar waarnaar wordt verwezen door de eigen vroege bronnen van de islam. Deze vroege bronnen en hun auteurs ontkenden Mohammeds status als profeet niet. Er is naar verwezen door vrome moslims als Ibn Ishag, Ibn Sa'd en Tabari, evenals door de latere auteur van het korancommentaar Zamakhshari (1047-1143). Het is heel moeilijk te geloven dat ze over de zaak zouden hebben verteld als ze het niet als echt hadden beschouwd. Hetzelfde wordt uitgelegd in het volgende citaat, dat verwijst naar een commentaar van een imam op de koran. Het laat zien hoe deze passage in de koran werd veranderd omdat Mohammed spoedig een nieuwe openbaring ontving die het tegendeel beweerde. Het laat ook zien hoe de koran volledig is gebaseerd op de openbaringen en woorden die Mohammed heeft ontvangen. aanzienlijk,

Imam El- Syouty legt de soera 17:74 van de koran in zijn commentaar als volgt uit: "Volgens Mohammed, de zoon van Kaab , de bloedverwant van Karz , las de profeet Mohammed soera 53 totdat hij bij de passage kwam, die zei: 'Heb je Allat en Al-Uzza (heidense goden) gezien ...' In deze passage liet de duivel Mohammed zelf zeggen dat de moslims deze heidense goden kunnen aanbidden en hen om voorbede kunnen vragen . vers werd toegevoegd aan de Koran.

De profeet Mohammed was erg verdrietig vanwege zijn woorden, totdat God hem aanmoedigde met een nieuwe: "Ook zoals altijd, als we een boodschapper of profeet hebben gestuurd, heeft Satan er zijn eigen wensen in gelegd, maar God veegt het weg, wat Satan heeft zich voor hen gemengd, en dan bevestigt hij zijn eigen merkteken. God is wetend, wijs.' (Soera 22:52.)

Daarom zegt soera 17:73-74: "En zeker hadden zij zich voorgenomen u af te keren van hetgeen Wij u hebben geopenbaard, dat u tegen Ons iets anders zou smeden, en dan zouden zij u zeker voor een vriend. En als Wij je niet al hadden gevestigd, zou je zeker een beetje geneigd zijn geweest om tot hen te neigen;" (7)

Het volgende citaat spreekt over hetzelfde onderwerp, satanische verzen. Het laat zien dat deze kwestie geen uitvinding van buitenstaanders is, maar waarnaar wordt verwezen door de vroege bronnen van de islam en hoe Mohammed geneigd was afgoderij te accepteren. De auteurs ontkenden de waarde van Mohammed als profeet niet:

De zaak van de Duivelsverzen is natuurlijk door de eeuwen heen een sterke reden geweest voor schaamte voor moslims . Sterker nog, het overschaduwt Mohammeds hele bewering dat hij een profeet is. Als Satan ooit in staat was Mohammed woorden in de mond te leggen en hem te laten denken dat het boodschappen van Allah waren, wie zal dan zeggen dat Satan Mohammed niet ook op andere momenten als zijn woordvoerder gebruikte?

… Het is moeilijk te begrijpen, hoe en waarom zo'n verhaal zou zijn verzonnen, en ook hoe en waarom zulke toegewijde moslims als Ibn Ishag , Ibn Sa'd en Tabari, evenals de latere schrijver van de annotatie van de Koran, Zamakhsari (1047-1143) – van wie het echt moeilijk te geloven is dat hij dat zou hebben gezegd als hij de bronnen niet had vertrouwd – dacht dat het echt was. Hier, evenals in andere gebieden, zijn de bewijzen van de vroege islamitische bronnen onbetwistbaar sterk. Hoewel de gebeurtenissen kunnen in een ander licht worden uitgelegd, degenen die wensen dat ze het voorbeeld van de Duivelsverzen konden laten verdwijnen, kunnen niet ontkennen dat deze elementen van Mohammeds leven geen uitvindingen van zijn vijanden zijn, maar de informatie erover kwam van mensen , die echt geloofde dat Mohammed een profeet van Allah was. (8)

Wat kan er uit het bovenstaande worden geconcludeerd? We kunnen zien dat Mohammed een gebrekkig mens was. Hij boog voor de mensen terwijl hij de verzen aanvaardde die pleitten voor de aanbidding van drie afgoden en dat er een beroep op hen gedaan kon worden. De eigen vroege bronnen van de islam verwijzen naar de acties van Mohammed, dus het is geen uitvinding van kwaadwillende buitenstaanders.

Mohammed zat ook achter het feit dat de oude praktijk van afgoderij, die eeuwenlang in Mekka was beoefend, bijna in dezelfde vorm werd overgedragen aan de islam. Dit omvatte de hierboven genoemde dingen, zoals het maken van de pelgrimstocht naar Mekka, mensen die rond de tempel lopen, de zwarte steen kussen of aanraken, dieren offeren, naar de berg Arafat lopen en de heuvels van Safa en Marwa bezoeken. Mohammed bevestigde al deze oude afgodische praktijken.