This is a machine translation made by Google Translate and has not been checked. There may be errors in the text.

On the right, there are more links to translations made by Google Translate.

In addition, you can read other articles in your own language when you go to my English website (Jari's writings), select an article there and transfer its web address to Google Translate (https://translate.google.com/?sl=en&tl=fi&op=websites).

Over abortus

Leer waarom abortus verkeerd is en een moord. Het gaat niet om het recht van een vrouw om over haar lichaam te beslissen, maar om het doden van een kind in de baarmoeder

Heb je ooit een abortus gehad, of denk je erover om er een te laten doen? Veel vrouwen zijn met deze situatie geconfronteerd en hebben zich afgevraagd wat ze moeten doen als ze mentaal niet zijn voorbereid op een zwangerschap.

Hieronder gaan we abortus bestuderen – wat zeker niet een van de gemakkelijkste onderwerpen is. We gaan ons concentreren op de vraag of abortus het juiste is om te doen, welke punten worden gebruikt om het te rechtvaardigen en hoe de ontwikkeling van een baby in het algemeen plaatsvindt. Het is belangrijk om hier duidelijk over te zijn, omdat onze mening over abortus sterk afhangt van wat we over deze zaken denken.

Het volgende verhaal beschrijft goed hoe moeilijk een onverwachte zwangerschap voor velen kan zijn als ze er mentaal niet op voorbereid zijn. Het lijkt misschien een zware last voor hen. Het voorbeeld laat ook zien dat, ondanks alle propaganda, veel mensen die een abortus hebben ondergaan toch het idee hebben dat ze iets verkeerd hebben gedaan. Ze voelen zich er misschien schuldig over, maar ze kunnen het niet meer ongedaan maken:

Na een moment stilte vervolgt Nakagawa-san: “In de zomer werd ik zwanger en wilde ik een abortus ondergaan. Ik dacht dat ik op geen enkele manier voor een baby zou kunnen zorgen, aangezien de kleine Daisuke nog maar drie jaar oud was. Tegenwoordig lijkt men te denken dat twee kinderen genoeg zijn voor één gezin. Onderwijs kost ook veel geld. Zonder aarzelen ging ik naar de dokter en liet dat kleine leventje in mijn buik groeien.”

Haar ogen vulden zich met tranen. Dat deed de mijne ook.

“Later begreep ik wat ik had gedaan. Het voelde alsof ik mijn eigen kind met mijn eigen handen had vermoord. Toen begreep ik dat ik een zondaar was. Ik ben niet beter dan andere moordenaars...'

“Wie heeft je verteld dat abortus een zonde is? Heb je het in de kerk gehoord? Plots had ik moeite om de Japanse woorden uit mijn mond te krijgen.

'Nee, dat deed ik niet. Wij Japanners weten in principe dat abortus verkeerd is, maar velen doen het toch. Degenen die problemen hebben met hun geweten kunnen naar een speciale "tempel van te vroeg geboren baby's" gaan om te bidden voor de ziel van hun kind, en daar een klein beeld van Boeddha brengen. Mijn schoonmoeder vertelde me dat ik naar de tempel moest gaan toen ze zag hoe ellendig ik was. Maar ik wilde niet gaan, want ik geloof niet in die goden.”

Ik dacht dat de wet van God in het geweten van de mens geschreven lijkt te zijn, of hij nu christen of boeddhist is. Maar iemand moet het evangelie verkondigen – niemand kan het in zijn eigen hart vinden. (1).

REDENEN VOOR EEN ABORTUS

Bij het zoeken naar redenen die gewoonlijk verband houden met abortus, kunnen we ten minste drie belangrijke punten vinden, die we allemaal afzonderlijk gaan bestuderen. Als u met deze kwestie te maken heeft gehad, zijn de volgende punten u waarschijnlijk bekend:

1. 'Een foetus is geen persoon.'

2. Een vrouw heeft het recht om over haar eigen lichaam te beslissen."

3. Sympathie

1. "EEN FOETUS IS GEEN PERSOON." De eerste rechtvaardiging voor abortus kan het idee zijn dat een foetus geen persoon is, geen perfect mens, maar er pas één wordt bij de geboorte of in een latere fase van de zwangerschap. dat de foetus slechts een stuk weefsel is dat niet eens op een mens lijkt en daarom geen mensenrechten zou moeten hebben.

Maar klopt deze perceptie? Wordt de foetus pas een persoon bij de geboorte of in een laat stadium van de zwangerschap? We bekijken beide opties afzonderlijk:

Maakt de geboorte een foetus een persoon? Als we denken dat de foetus bij de geboorte een mens wordt, zijn onze eerste vragen: wat maakt dit moment zo belangrijk? Wat zorgt ervoor dat de foetus verandert in een persoon? Betekent geboorte eigenlijk niet alleen een verandering van plaats – een verandering waarbij het kind van de binnenkant naar de buitenkant van de baarmoeder gaat – net zoals we van de binnenkant van een huis naar de buitenkant gaan?

We moeten begrijpen dat het moment van geboorte een kind niet meer een persoon maakt dan wat hij/zij was, laten we zeggen, een dag eerder toen hij in de baarmoeder van zijn moeder zat. Hij/zij heeft dezelfde lichaamsdelen - mond, voeten, handen... - op beide plaatsen. Ook na de geboorte is hij/zij in gelijke mate afhankelijk van de zorg van zijn/haar moeder. Het is de hele tijd een vraag van dezelfde persoon. De enige wijziging betreft de verblijfplaats van het kind.

De relaas van de voormalige abortusdokter over de echografie geeft meer duidelijkheid. Hij wijst erop dat het met behulp van deze beeldvormingsmethode mogelijk is om te zien hoe de foetus in de baarmoeder geen klomp weefsel is of een onpersoonlijk wezen, maar hij/zij heeft de perfecte trekken van een klein kind. Een foetus kan bewegen, slikken en slapen - allemaal dingen die volwassenen en kleine baby's buiten de baarmoeder kunnen doen:

(...) Het was de echografie die voor het eerst een venster voor ons opende in de baarmoeder. Ook begonnen we de hartslag van de foetus te volgen met elektronische hartmonitors. Voor het eerst begon ik na te denken over wat we in de kliniek deden. De echo opende een nieuwe wereld voor ons. Voor het eerst konden we de foetus van een man echt zien, hem meten, observeren, aan hem gehecht raken en verliefd op hem worden. Dat is wat mij is overkomen. De ultrasone beelden van een foetus hebben een krachtige invloed op een persoon die ernaar kijkt. In het New England Journal of Medicine, publiceerden ze een studie over de mogelijkheden van deze technologie. Zo'n tien jaar geleden publiceerde de krant een onderzoek waarin tien zwangere vrouwen die naar de abortuskliniek waren gekomen, een ultrasoon beeld kregen van hun foetus vóór de abortus. Slechts één van de vrouwen onderging een abortus. Negen anderen verlieten de kliniek nog steeds zwanger. Dit bewijst hoe krachtig gehecht raken is. Ik merkte ook dat ik gehecht raakte aan die ongeboren baby's. (2)

Ik zou er nog aan willen toevoegen dat hoewel we veel (letterlijk) experimentele informatie hadden over het vernietigen van een levend persoon door middel van abortus, onze gedachten pas echt veranderden door ultrasone technologie. Met behulp van de echografie zagen we niet alleen dat de foetus een werkend organisme is, maar konden we ook de vitale functies van de foetus meten, zijn leeftijd wegen en schatten, kijken hoe hij slikte en plast, hem zien slapen en wakker worden en zie hoe hij zichzelf doelbewust bewoog zoals een pasgeboren kind dat doet. (...)

Het is hier waar ik mezelf vond; tegenover deze empirische revolutie, al deze nieuwe informatie, begon ik een pijnlijk proces waarin ik van gedachten veranderde over de rechtvaardiging van abortus. Ik had eindelijk de verandering van een paradigma geaccepteerd. (3)

Wordt een foetus een persoon tijdens een bepaalde fase van de zwangerschap? Wanneer een ander alternatief voor het worden van een persoon is voorgesteld, kan zijn gesuggereerd dat dit in een bepaald stadium van de zwangerschap zal gebeuren, vooral in een laat stadium.

Er zijn echter problemen met deze theorie die laten zien dat ze zich op precaire grond bevindt.

Een probleem met deze theorie doet zich voor in gevallen waarin kinderen te vroeg zijn geboren. Veel te vroeg geboren baby's komen ter wereld op dezelfde leeftijd - of zelfs jonger - dan de baby's die zijn geaborteerd. Terwijl een normale zwangerschap meestal ongeveer 40 weken duurt, kunnen sommige kinderen tot 20 weken daarvoor te vroeg geboren worden en toch overleven. Deze 20 weken voor de normale bevallingstijd laat zien dat de foetus in dit stadium al een mens moet zijn, want hij zal overleven net als de later geboren kinderen. De huidige trend is dat steeds kleinere premature baby's buiten de baarmoeder in leven kunnen worden gehouden. De tijdslimiet in termen van hun leeftijd is steeds korter geworden.

Daarom moet worden begrepen dat geen latere of eerdere fase van de zwangerschap de tijd kan zijn om een persoon te worden. Er kan immers geen enkele ontwikkeling als het ware in het midden van de zwangerschap beginnen. Er is geen duidelijke rechtvaardiging voor dit idee te vinden en het kan ook niet worden bewezen.

Het feit dat het leven begint met bevruchting werd ook erkend in een recent onderzoek waarin 5.577 biologen over de hele wereld werden gevraagd wanneer het leven begint. Hiervan zei 96 procent dat het begint met bevruchting (Erelt, S., Enquête gevraagd, 5.577 biologen wanneer het menselijk leven begint. 96% zei conceptie; lifenews.com, 11 juli 2019). Evenzo stelde de Verklaring van Genève van de World Medical Association in 1948, toen het onethische gedrag van nazi-doktoren aan het licht was gekomen, dat het menselijk leven begint met bevruchting: "Ik heb het menselijk leven hoog in het vaandel staan sinds de conceptie, en ik gebruik mijn medische vaardigheden tegen de wetten van de mensheid, zelfs onder bedreiging."

Het enige redelijke en mogelijke moment voor het begin van een menselijk leven is dus de bevruchting, omdat de bevruchte eicel al alles bevat wat nodig is voor de ontwikkeling van een individu. Aan de genen hoef je niets toe te voegen: de cel heeft al alle ingrediënten die nodig zijn voor een leven dat wel honderd jaar kan duren. De hele tijd, vanaf het moment van bevruchting, is het een individu dat groeit en zich ontwikkelt.

De volgende Psalm geschreven door David beschrijft dit:

- (Ps 139:16) Uw ogen hebben mijn substantie gezien, maar toch onvolmaakt; en in uw boek waren al mijn leden geschreven, die voortdurend werden gevormd, toen er nog geen van was.

2. "EEN VROUW HEEFT HET RECHT OM TE BESLISSEN OVER HAAR EIGEN LICHAAM." De tweede mogelijke reden voor abortus is dat een vrouw het recht heeft om te beslissen over haar eigen lichaam en wat ze ermee wil doen. Er is gesuggereerd dat abortus is een procedure vergelijkbaar met het verwijderen van een verstandskies of appendix, waarbij een onnodig lichaamsdeel wordt verwijderd.

Deze perceptie klopt echter niet. Dat is niet waar, want de foetus is niet hetzelfde lichaamsdeel als bijvoorbeeld handen, voeten of hoofd, wat een mens zijn hele leven zou hebben. In plaats daarvan is het slechts een bepaalde tijd in het lichaam van de moeder, ongeveer. 9 maanden - of zelfs minder als het kind te vroeg wordt geboren. De foetus of het kind groeit alleen in de baarmoeder van de moeder, maar maakt geen deel uit van het lichaam van de moeder.

Als het gaat om het begin van de foetus, is het ook niet het eigen lichaam van de vrouw, maar het is begonnen met de versmelting van mannelijke en vrouwelijke geslachtscellen. Andere stappen daarvoor, zoals de productie van gameten, waren voorbereidingen voor mogelijke bevruchting, die de geboorte van een nieuw, inherent uniek individu tot gevolg zal hebben. Ook de placenta, de navelstreng en de vliezen van de foetus, die nodig zijn bij de ontwikkeling, maken geen deel uit van het lichaam van de moeder, maar behoren tot de organen die door de foetus worden gevormd.

Het moet daarom duidelijk zijn dat de foetus op geen enkel moment een deel is van het lichaam van zijn moeder, maar een menselijk individu dat zich ontwikkelt in de baarmoeder van zijn moeder en door haar wordt gevoed. Het is altijd een kind dat in de baarmoeder groeit. Dit blijkt ook uit de beschrijving waar de engel de foetus al drie maanden voor de geboorte een jongen noemde. Als we geen rekening houden met dit voor de hand liggende feit, raken we zeker op een zijspoor:

- (Lukas 1:36) En zie, uw nicht Elisabeth, zij is ook zwanger van een zoon op haar oude dag: en dit is de zesde maand met haar, die onvruchtbaar werd genoemd.

De volgende citaten verwijzen naar hoe de foetus geen deel uitmaakt van het lichaam van de moeder of een stukje weefsel. Dezelfde lichaamsdelen als volwassenen - handen, voeten, ogen, mond, oren - geven aan dat het een echt persoon is:

Je kunt geen abortus plegen met je ogen dicht. Je moet ervoor zorgen dat alles uit de baarmoeder komt en berekenen dat er genoeg armen en benen, borst en hersenen zullen zijn. Als de patiënt dan wakker wordt uit de narcose en vraagt of het een meisje of een jongen was, is de grens van mijn uithoudingsvermogen bereikt en dan loop ik meestal weg. - Als ik een procedure doe waarbij ik duidelijk een levend wezen dood, vind ik het onzin om te praten over het vernietigen van een ontluikend leven. Het is doden, en ik ervaar het als doden.” (4)

In het ziekenhuis had ik een dokter-collega met wie we abortus bespraken. Zij verdedigde abortus als een vrouwenrecht, terwijl ik er tegen was als schending van het leven van een kind. Op een keer midden op de werkdag ontmoette ik haar bleek tegen de muur geleund en vroeg of ze ziek was. Ze zei dat ze net een abortus had uitgevoerd toen een klein beentje dat loskwam van de dij uit de zuigmachine was gevallen. Ze begon zich misselijk te voelen en zuchtte: "Dit is het werk van een beul." (5)

3. SYMPATHIE . Een van de meest voorkomende redenen om abortus te rechtvaardigen, is sympathie. Men zou hebben kunnen zeggen dat "het goed is voor zowel de moeder als het kind dat een abortus wordt uitgevoerd".

Men kan zich echter afvragen of sympathie de juiste reden is voor abortus? Hoewel we begrijpen dat de situatie moeilijk kan zijn, kunnen we ons toch afvragen of medeleven al dan niet moet worden gebruikt om een abortus te rechtvaardigen. Wanneer duidelijk bekend is dat een abortus een klein kind vernietigt en niet slechts een vage klomp weefsel, is dit argument twijfelachtig. Het zou net zo goed acceptabel kunnen zijn om pasgeborenen en iets oudere kinderen te doden als ze ons niet bevallen. Er zou geen verschil zijn tussen de twee dingen, behalve een korte periode en het verblijf van de kinderen - sommigen van hen zouden nog in de baarmoeder van de moeder zijn als ze stierven; anderen zouden erbuiten vallen.

Sympathie alleen is geen goed argument, ook al lijkt dat op het eerste gezicht zo. Het is een slecht argument omdat het het leven van het kind vernietigt dat al is begonnen:

“Wat me verbaasde was dat sympathie en liefde in beide gevallen als redelijke waarden werden gepresenteerd. Uit medeleven kregen de vrouwen het advies een abortus te ondergaan. Om dezelfde reden werden ze aangespoord om geen abortus te ondergaan. Iedereen was sympathiek. Maar wie had gelijk?

Ik moest instructies vinden aan de hand waarvan ik kon beslissen wie er gelijk had. Ik moest meer dan sympathie hebben om mee te werken. Het kostte me veel tijd om alle kwesties door te nemen die van invloed waren op de beslissing tot abortus, maar na een lange en moeilijke reis zag ik dat ik me had aangesloten bij degenen die krachtig proberen de rechten van een ongeboren kind te beschermen. Met andere woorden, abortus begon eruit te zien als een alternatief dat ik niet kon accepteren als oplossing voor een ongewenste zwangerschap.” ( 6 )

HOE VINDT ONTWIKKELING PLAATS? We weten dat de ontwikkeling van een mens plaatsvindt tijdens een geleidelijk proces. Ons leven begint bij de bevruchting, maar de bevruchte eicel verandert niet meteen in een meisje of jongen van drie kilo, of in een volwassene; alles vindt geleidelijk plaats in de loop van enkele maanden.

Het is ook bekend dat de ontwikkeling doorgaat tot de volwassenheid. De delen van het lichaam die we de hele tijd hebben, groeien en veranderen. Daardoor hebben we allemaal een andere maat in de baarmoeder dan bijvoorbeeld een, vijf, twaalf of twintig jaar oud zijn, ook al gaat het steeds om hetzelfde individu en dezelfde ledematen. Paulus toonde hetzelfde over zichzelf:

- (Gal 1:15) Maar toen het God behaagde, die mij scheidde van de schoot van mijn moeder, en mij riep door zijn genade,

Als we het hebben over ontwikkeling in de baarmoeder, kunnen we verschillende stadia van ontwikkeling vinden die elkaar opvolgen. We kunnen ook opmerken dat het ongeboren kind al in een heel vroeg stadium totaal lijkt op mensen die al in deze wereld zijn geboren, zodat hij of zij dezelfde lichaamsdelen heeft. Laten we deze ontwikkelingsfasen doorlopen:

- Hoewel het nieuwe individu op de leeftijd van twee weken kleiner is dan een appelpit, is hij of zij voldoende om de menstruatiecyclus van de moeder te stoppen. Vanaf dat moment heeft het ongeboren kind gedurende de hele zwangerschap invloed op het lichaam van zijn of haar moeder.

- Op de leeftijd van ongeveer 3 weken begint het hart bloed naar het eigen lichaam van het kind te pompen. De bloedgroep kan verschillen van die van de moeder. Een paar dagen later kunnen we rudimentaire handen en benen zien.

- Na ongeveer zes weken kunnen we een elektro-encefalogram (EEG) van de hersenen van het kind maken. Het meten ervan is erg belangrijk, omdat het einde van een leven meestal wordt gedefinieerd als het moment waarop alle hersenactiviteit stopt.

- Een kind van 7 tot 8 weken oud heeft al handen, benen, vingers en tenen, evenals een gezicht met de ogen, neus en mond. Kort daarna zullen ook individuele vingerafdrukken worden gevormd en deze zullen hierna niet veranderen - behalve wat hun grootte betreft. In dit stadium kan het kind ook met zijn of haar handen grijpen en pijn voelen. De meeste abortussen vinden plaats in de 8e ^week van de zwangerschap.

- Een kind van 14 weken oud is even groot als de handpalm van een volwassene en zijn of haar hart pompt elke dag 24 liter bloed rond. De kenmerken van het gezicht beginnen al in dit stadium op die van de ouders te lijken.

- Een kind van 20-21 weken oud kan tegenwoordig ook buiten de baarmoeder in leven worden gehouden en in leven blijven. Kinderen die nog ouder zijn, worden in sommige landen geaborteerd.

ADOPTIE IS EEN ALTERNATIEF. Als we begrijpen dat abortus verkeerd is, omdat het een einde maakt aan een mensenleven, is het enige alternatief dat overblijft het doorgaan met de zwangerschap: het kind laten leven. (Bij reageerbuisbevruchting en bepaalde anticonceptiemethodes, zoals het gebruik van een spiraaltje, lopen we tegen hetzelfde ethische probleem aan, omdat deze overtollige bevruchte eicellen kunnen vernietigen). Dit moet gebeuren, want anders vernietigen we het menselijk leven dat al is begonnen.

De enige uitzondering hierop kan zijn als het leven van de moeder in gevaar is. Als het leven van de moeder in gevaar is, betekent dit ook dat het kind geen mogelijkheden heeft om te leven omdat zijn of haar leven verbonden is met het leven van zijn of haar moeder. In deze situaties – die echter uiterst zeldzaam zijn – kunnen we begrijpen dat het afbreken van de zwangerschap gerechtvaardigd kan zijn.

Aan de andere kant, als je zwanger bent en niet voor het kind kunt zorgen, kun je ook andere alternatieven overwegen. In een situatie waarin je het gevoel hebt dat je niet voor het kind kunt zorgen – bijvoorbeeld als je zwanger raakt omdat je verkracht bent – kun je overwegen om het kind af te staan voor adoptie. Soms is adoptie het beste alternatief. Het kan het beste alternatief zijn vanuit het oogpunt van het kind, de moeder en ook veel kinderloze paren. Dus als u met deze situatie wordt geconfronteerd en u heeft misschien niet de mogelijkheid om voor uw kind te zorgen, dan loont het de moeite om deze mogelijkheid als een goed alternatief te overwegen.

PERFECTE VERGEVING. Een fout die we vaak maken, is dat we niet over zaken nadenken in het licht van de eeuwigheid. We denken misschien dat we alleen dit korte leven hebben, en daarom denken we misschien niet dat er ook leven na dit leven is.

Wanneer we echter het Nieuwe Testament bestuderen, kunnen we zien dat er na dit leven een oordeel zal zijn, wanneer al onze daden en alles wat we tijdens dit leven hebben gedaan, worden gewogen. U, die deze zaken nog niet heeft overwogen, zou de mogelijkheid moeten overwegen dat deze kwesties misschien toch waar zijn. Ze geven aan dat als we opzettelijk blijven zondigen en ons niet bekommeren om de gevolgen van onze daden, we het koninkrijk van God niet zullen beërven:

- (1 Kor 6:9,10) Weet u niet dat de onrechtvaardigen het koninkrijk van God niet zullen beërven? Dwaalt niet : noch hoereerders, noch afgodendienaars, noch overspelers, noch verwijfden, noch misbruik van zichzelf met de mensheid,

10 Noch dieven, noch hebzuchtigen, noch dronkaards, noch lasteraars, noch afpersers zullen het koninkrijk van God beërven.

- (Rom 14:12) Zo zal dan ieder van ons voor zichzelf rekenschap afleggen aan God .

- (2 Kor 5:10) Want we moeten allemaal verschijnen voor de rechterstoel van Christus; opdat een ieder zal ontvangen wat hij in zijn lichaam heeft gedaan, overeenkomstig wat hij heeft gedaan, of het nu goed of slecht is .

Bovenstaande verzen geven aan dat iedereen voor zichzelf rekenschap zal afleggen aan God. Als we ons hart verhard leven en denken dat er geen gevolgen zullen zijn voor onze acties, bedriegen we onszelf zeker.

Het goede nieuws is echter dat alles vergeven kan worden. De Bijbel geeft aan dat God al vergeving heeft voorbereid voor ieder van ons. Hij heeft dit gedaan door Zijn eigen Zoon te sturen om voor onze zonden te sterven. Dit vond bijna 2000 jaar geleden plaats; en als u zich nu tot Jezus Christus wendt en uw leven aan Hem wilt geven, kunt u persoonlijk de vergeving van uw zonden ervaren (u kunt eenvoudigweg bidden: "Here Jezus, kom in mijn leven en vergeef mij.") Dit wordt verteld in de Bijbel:

- (Handelingen 13:38) Het zij u dus bekend, mannen en broeders, dat door deze man u de vergeving van zonden wordt verkondigd ...

- (Handelingen 10:43) Van hem getuigen alle profeten, dat door zijn naam een ieder die in hem gelooft, vergeving van zonden zal ontvangen .

- (1 Johannes 2:12) Ik schrijf u, lieve kinderen, omdat uw zonden u zijn vergeven ter wille van zijn naam .

Of het nu gaat om abortus of andere zaken die u (of andere mensen) op uw geweten hebben, ook daarvoor kunt u vergeving ontvangen. Zelfs als je grote of kleine zonden hebt begaan, heb je altijd de mogelijkheid om vergeven te worden. Het volgende voorbeeld uit het dagelijks leven verwijst hiernaar:

- Jezus hing aan het kruis zodat je vergeving zou krijgen voor je abortus, dat verzeker ik je. Hij heeft jouw straf ondergaan, omdat Hij van je houdt.

- Ja, dat is waar ik naar luister en probeer te geloven sinds je terugkwam van je zomervakantie. Voordien interesseerde de vergeving van de zonden me niet. Ik dacht dat ik niet in de schepping en wonderen zou kunnen geloven. Maar nu begrijp ik dat het veel moeilijker is om in vergeving te geloven. Het voelt zo – zo egoïstisch, veel te gemakkelijk – als je maar gelooft, zal je vergeven worden en hoef je niet voor je zonden te boeten.

- Jullie Japanners zijn er nog niet echt aan gewend om iets gratis te krijgen. Zelfs geschenken moeten altijd worden gecompenseerd met andere geschenken.

- Helemaal zo! Al toen we kleine kinderen waren, zei onze moeder tegen ons dat we onmiddellijk iets terug moesten doen, anders verliezen we het vertrouwen in de ogen van onze buren, verzekerden de vrouwen. - En natuurlijk is er ook het spreekwoord: Iets wat je gratis hebt gekregen, wordt duur.

- De vergeving van zonden is ook niet gratis, want de prijs is het bloed van de Zoon van God. Maar Hij heeft er al voor betaald, het is niet nodig dat we onze zonden opnieuw verzoenen.

- Is het dan zo dat alles vergeven zal worden als we God om vergeving vragen in de naam van Jezus?

- Het is waar. U kunt ook geloven dat al uw zonden zijn vergeven ter wille van Jezus Christus. (7)

REFERENCES:

1. Mailis Janatuinen: Tapahtui Tamashimassa, p. 17

2. Bernard Nathanson: Antakaa minun elää (The Hand of God), p.107.

3. Bernard Nathanson: Antakaa minun elää (The Hand of God), p.123-124.

4. Suomen kuvalehti, n:o 15, 10.4.1970

5. Päivi Räsänen: Kutsuttu elämään (?), p. 146

6. Bill Hybels: Kristityt seksihullussa kulttuurissa (Christians in a Sex Crazed Culture), p.89-90.

7. Mailis Janatuinen: Tapahtui Tamashimassa, p. 18